SZKOŁA - OGRANICZENIE PRĘDKOŚCI
Will!
- Dustin! - Pani Byers?
Co się dzieje? Gdzie Will?
Boisko!
Will. Stał tak, gdy go znalazłem.
Chyba ma kolejny atak.
Will!
Skarbie, obudź się! Mama tu jest!
Will!
Obudź się!
Słyszysz mnie?
Proszę, obudź się!
Obudź się!
To twoja mama!
To ja!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ROZDZIAŁ CZWARTY WILL ROZTROPNY
Kompletnie mnie to zszokowało. A was nie?
- Dwa napady w ciągu dwóch dni. - Pogarsza mu się.
Myślisz, że to prawdziwe widzenie?
Co to takiego?
Nieważne.
Nie pamiętam.
Spróbuj.
Byłem na boisku i nagle...
wyłączyłem się. A potem zobaczyłem ciebie.
Will, powiedz mi prawdę.
Mówię prawdę.
Ten kształt. Zobaczyłam go na taśmie z Halloween.
Wygląda jak ten z twojego rysunku.
Te twoje ataki. Doktor Owens się myli.
To coś dzieje się naprawdę.
Nie pomogę ci, jeśli nie wiem, co to.
Musisz mi powiedzieć. Proszę.
Koniec z sekretami, dobrze?
Zobaczyłeś to na boisku?
Tak.
Co to?
Nie wiem.
Jakby ogarniało mnie jakieś uczucie.
Jak tego wieczoru w salonie gier?
Tak.
Czego od ciebie chce?
Nie wiem.
Zjawia się i...
Idź sobie!
Próbowałem to przegonić.
Ale mnie dopadło.
Co masz na myśli?
Czułem je w całym ciele.
Wszędzie.
Nadal je czuję.
Niech to się już skończy.
Już dobrze.
Słuchaj. Spójrz na mnie.
Już nigdy nie pozwolę, by stało ci się coś złego.
Cokolwiek to jest, pokonamy to. Zrobię to.
Obiecuję. Jestem przy tobie.
„Przyjaciele nie kłamią”. To twoje durne powiedzonko?
Hej! Nie odchodź, gdy do ciebie mówię!
Gdzie się włóczyłaś?
Gdzie?
Poszłaś zobaczyć Mike’a?
On mnie nie widział.
Ale widziała cię ta mama z córeczką. Wezwała gliny.
Ktoś jeszcze cię widział?
Ktoś jeszcze?
Dalej, skup się!
Nikt więcej!
Ściągnęłaś na nas niebezpieczeństwo.
Rozumiesz?
Obiecałeś...
że wyjdę!
A nigdy mnie nie wypuszczasz!
Nic się nie dzieje!
Właśnie! Dzięki temu jesteś bezpieczna!
Kłamiesz!
Nieprawda! Chronię, karmię i edukuję!
W zamian proszę, byś przestrzegała trzech prostych zasad.
Trzech. I wiesz co?
Nawet tego nie potrafisz!
Masz szlaban.
Wiesz, co to znaczy?
Koniec z goframi...
i telewizją na tydzień.
Przestań. Zostaw to.
Dobra.
Dwa tygodnie.
Zostaw!
- Miesiąc! - Nie!
No to gratulacje.
Miesiąc bez telewizji wydłużył się w nieskończoność!
Nie!
Musisz nauczyć się ponosić konsekwencje.
Jesteś jak tata!
Czyżby?
Jak ten cholerny psychopata?
Super. Chcesz wrócić do laboratorium?
Jeden telefon. Nic trudnego.
- Nienawidzę cię. - Też za tobą nie przepadam.
Wiesz czemu? Bo jesteś bachorem.
Wiesz, co to znaczy?
To twoja praca domowa na dziś. Bachor.
Poszukaj w słowniku. B-A-C-H-O-R.
Bachor.
Co się z tobą dzieje?
Otwieraj!
Otwórz te cholerne drzwi!
Chcesz wyjść do ludzi?
To lepiej dorośnij!
Dorośnij, do cholery!
Mamo?
Will?
Smakują ci winogrona, Holly?
Mamo, mogę dziś przenocować u Stacey?
Babski wieczór. Romantyczne komedie, manikiur, plotki...
Jasne! Fajny pomysł.
Tosta?
Widziałeś się z mamą?
Nie, nadal spała. Zostawiłem jej liścik.
Nie musisz tego robić.
Przestań to powtarzać.
- Posterunek w Hawkins. - Flo, tu znowu Joyce.
Cześć. Przekazałam mu wiadomość...
- Nie ma go? - Nie, ale...
Dostał moje wczorajsze wiadomości?
- Tak, połączyć cię... - Nie, muszę złapać Hoppera.
Gdy się zjawi, niech natychmiast oddzwoni. Proszę.
- Dziękuję. - Do widzenia.
Hej. Jak się czujesz, śpiochu?
Lepiej?
Bez zmian? Nadal dziwnie się czujesz?
Tak.
No dobrze.
Sprawdźmy.
35°C
Mam gorączkę?
Nie. Wręcz przeciwnie.
Zimno ci?
Nie. Tylko czuję się nieswojo.
Jakbym jeszcze nie całkiem się obudził.
Miałaś nie wzywać lekarza.
Dotrzymam obietnicy.
Wiesz co? Przyszykuję ci kąpiel.
Rozgrzejesz się. Może to ci dobrze zrobi.
Co ty na to?
Dzień dobry, Dart.
Pora na śniadanko.
Twój przysmak.
Idę do szkoły, ale niedługo wrócę. Dobrze?
Przestań się cackać. Do roboty!
Ohyda. To naprawdę konieczne?
Co robicie?
A jak myślisz? Szukamy Darta.
Chryste!
No proszę.
Kogo tu wreszcie przywiało.
Po tym jak na mnie padło. Upiekło ci się.
Cuchniesz!
Cześć, Max.
Cześć.
- Gdzie Will? - Przyjdzie później.
Będziesz tak stał?
Czy się przyłączysz?
Wszystkie stworzenia, od ssaków po jednokomórkowce,
odruchowo reagują na zagrożenie.
Bakteria w zetknięciu z chemikaliami albo ucieka,
albo uruchamia inny mechanizm obronny.
Z nami jest podobnie.
W obliczu niebezpieczeństwa serce wali nam jak młotem.
Pocą nam się dłonie.
To oznaki fizycznego i emocjonalnego stanu, jakim jest...
strach.
Hej, tu Jim.
Pewnie jestem zajęty czymś niesamowitym...
Mamo.
Tak, skarbie, o co chodzi?
Woda jest za gorąca.
Mogę ją ochłodzić,
- ale mieliśmy podnieść ci temperaturę. - Nie.
Co?
On woli, gdy jest zimno.
Hej, mała.
Słuchaj...
Jeśli chodzi o wczoraj...
Uporządkuj mieszkanie, to może naprawię telewizor.
Słyszałaś?
Zgłoś się, Hop.
Tak, jestem w drodze
i wiem, która jest godzina.
Joyce Byers dzwoniła dziś już osiem razy.
Osiem.
Zlituj się nade mną, pogadaj z nią!
Dalej. Podaj. Łap!
W porząsiu!
Król Steve. Patrzcie.
Super. Grasz dziś twardziela.
Przestań nawijać, graj!
Boisz się, że trener wyśle cię na ławkę?
Nie podryguj.
Stój w miejscu, blokuj natarcie.
Nie łam się, Harrington.
Masz dziś kiepski dzień.
Chyba tydzień.
Zerwałeś z księżniczką, a ta już chodzi z bratem dziwoląga.
O kurde. Nie wiedziałeś.
Wczoraj zerwali się z lekcji i dotąd nikt ich nie widział.
To pewnie zbieg okoliczności, nie?
Nie przejmuj się, stary.
Przystojniak jak ty łatwo sobie poradzi.
Tego towaru jest pod dostatkiem.
Co nie?
Zostawię trochę dla ciebie.
Już kwadrans po.
Wiem.
Daj mu szansę.
Ten tam. Spójrz.
- Co? - Gada sam do siebie.
Kaczka...
Gęś!
Idziemy.
Popsuło się wam auto? Mogę was podwieźć.
Jonathan.
Na pewno nie chcecie?
Halo?
Nie zamykaj drzwi.
Gdzie się podziewałeś?
Zaspałem. Co tu się dzieje? Straszny ziąb.
Hej! Puk, puk.
Mamy gościa.
Ta zjawa...
Mówisz, że lubi, gdy jest zimno?
Tak.
Skąd wiesz?
Po prostu wiem.
Rozmawia z tobą?
Nie. To jakby...
Nie muszę myśleć.
Po prostu wiem różne rzeczy.
Których kiedyś nie wiedziałem.
Co jeszcze wiesz?
Trudno to wytłumaczyć.
W mojej głowie są wspomnienia,
które do mnie nie należą.
To nie są jakieś dawne wspomnienia.
To wspomnienia z teraz. I dzieją się wszystkie naraz.
Potrafisz je opisać?
Nie wiem. Trudno to wytłumaczyć.
Wiem, ale mógłbyś spróbować?
Powiedz nam.
Tak jakby...
rozrastały się i rozprzestrzeniały...
zabijały.
Te wspomnienia?
Nie wiem.
- Przepraszam. - Nie. Nic nie szkodzi, skarbie.
„Will Roztropny”
Skarbie...
może spróbujesz bez używania słów?
Dodzwoniłeś się do Byersów. Niestety...
I co?
Musimy się naradzić. Pracownia AV. Natychmiast.
Tylko członkowie.
Daj spokój, Mike.
Nie! Bez dyskusji.
Przykro mi, Max.
PRACOWNIA AUDIOWIZUALNA
Miałem nikomu nie mówić,
ale podczas Halloween Will ujrzał na niebie jakiś cień.
Cień?
Co za cień?
Nie wiem. Przeraził go.
Jeśli Will ma prawdziwe widzenie...
Jeśli naprawdę widzi drugą stronę, to może wczoraj znów widział ten cień.
- I dlatego tak zastygł? - Być może.
To coś może go skrzywdzić? Skoro nie jest z naszego świata...
Nie wiem. Dustin?
Będąc w innym wymiarze,
nie masz wpływu na świat materialny.
Teoretycznie cień nie może go skrzywdzić.
Jeśli to prawda.
To nie Dungeons & Dragons, tylko rzeczywistość.
To co robimy?
Poznajmy więcej faktów.
Pójdę do Willa. Sprawdzę, co się dzieje. A wy szukajcie Darta.
A co on ma do rzeczy?
Will słyszał go po drugiej stronie.
Musi mieć z tym jakiś związek.
Na pewno.
Jeśli znajdziemy Darta, może dotrzemy do sedna
i pomożemy Willowi.
NOWY JORK
WIETNAM
LABORATORIUM W HAWKINS
Hej! Dranie!
Wypuśćcie nas!
Niezbyt tu przyjemnie, co?
Wybaczcie. Nie jesteśmy zbyt gościnni.
Jak to naukowcy.
W porządku.
Przejdziemy się?
Zakładam, że idziecie za mną.
„Naukowcy mają na koncie mnóstwo wszelakich pomyłek”.
George Sarton.
Wiecie, kto to? To nieistotne.
Rzecz w tym, że błędy zostały popełnione.
- Błędy? - Tak.
Zabiliście Barbarę.
Mnóstwo błędów. Ale ludzie, którzy je popełnili,
którzy skrzywdzili twojego brata i spowodowali śmierć panny Holland,
już odeszli. Słusznie czy nie,
zlecono mi zaprowadzenie tu porządku.
Nie uda mi się to, jeśli mi nie pomożecie.
Jeśli się nie zamkniemy?
Twarda sztuka. Długo ze sobą chodzicie?
- Nie chodzimy ze sobą. - Pokazać wam, co ją zabiło?
Teddy, przyprowadziłem ci widzów. Nie masz nic przeciwko?
Im więcej, tym lepiej.
To nie lada błąd.
Nie sądzicie?
Problem w tym, że nie możemy go naprawić.
Możemy zapobiec jego rozprzestrzenianiu.
To jak wyrywanie chwastów.
Załóżmy, że jakieś obce państwo,
powiedzmy Sowieci... Gdyby dowiedzieli się o tym...
wzięliby to za błąd?
Co gdyby to skopiowali?
Im więcej uwagi na siebie ściągniemy,
jeśli Hollandowie i inni poznaliby prawdę,
tym bardziej byłoby to prawdopodobne.
Dlatego muszę powstrzymać pogłoski.
Jak te chwasty.
Wszelkimi sposobami.
Rozumiemy się teraz?
Znów to samo.
Nic konkretnego. Zwykła bazgranina.
Czekaj!
- Co? - Chwila.
- Te czarne linie, widzisz? - Co?
Spójrz, łączą się.
Łączą się.
Coś ci to mówi?
Nie.
To jakiś labirynt albo droga?
Rozdwaja się, rozgałęzia niczym błyskawica.
Myślisz, że to burza?
Nie, gdy narysował burzę, użył czerwonego koloru.
Tu mamy błękit i dziwny brunatny kolor.
Może to korzenie.
Pamiętasz? Mówił, że to coś się rozrasta i...
Zabija.
Mówił, że to coś zabija.
Pnącza.
Rysuje pnącza.
Max, widziałaś Dustina? Mieliśmy się spotkać po szkole.
Max!
Hej, dokąd idziesz? Czekaj! Musimy szukać Darta.
Powodzenia.
Co z tobą?
Ze mną? Co z wami?
- Nie rozumiem. - To ja nie rozumiem!
Chcecie, bym się z wami kumplowała,
a traktujecie mnie jak śmiecia!
- To nieprawda! - Prawda!
Chowacie się przede mną
i skrywacie sekrety, jakbym była smarkulą.
Myślałam, że będę w waszej drużynie.
- Tak, ale... - Ale co?
Są pewne sprawy.
Nie mówimy ci o nich dla twojego bezpieczeństwa.
- Bezpieczeństwa? - Tak!
- Bo jestem dziewczyną? - Co? Nie!
Przed Nastką też mieliście sekrety?
Skąd o niej wiesz?
Mieliście?
To nie to samo. Uwierz mi.
To coś zupełnie innego.
Wiesz co? Nieważne.
Nie chcę być w waszej głupiej drużynie.
Bawcie się dobrze.
- Max! - Nadal cuchniesz!
Szlag!
Co to za dzieciak, z którym gadałaś?
Nieważne.
- Czyżby? - Jest w mojej klasie.
O czym z tobą gadał?
O głupim projekcie.
- To czemu jesteś wkurzona? - Nie jestem!
Dokucza ci?
Co cię to obchodzi?
Cholerna gówniara z ciebie,
ale jesteśmy rodziną, czy tego chcemy, czy nie.
Muszę się tobą opiekować.
Cóż bym bez ciebie...
To nie są żarty.
Jestem od ciebie starszy
i wiem, że od niektórych trzeba trzymać się z daleka.
Ten dzieciak...
to jeden z nich.
Nie zbliżaj się do niego.
FARMA MERRILLA
Ives.
Terry.
KOBIETA Z INDIANY OSKARŻA DEPARTAMENT ENERGII
IVES TWIERDZI, ŻE JEJ CÓRKA JANE ZOSTAŁA PORWANA
Jane.
POZEW TERRY IVES ODRZUCONY
Tata.
prezydenta Reagana...
Trzy w prawo. Cztery w lewo.
Tęcza.
Trzy w prawo. Cztery w lewo.
Czterysta pięćdziesiąt...
Jane.
Mama?
Mamo!
Mama...
Halo?
Will!
Pani Byers?
Hej, Mike.
- Jest Will? - To niezbyt dobra pora.
Nic mu nie jest?
Nie czuje się zbyt dobrze.
Wypoczywa. Powiem mu, że wpadłeś.
Chodzi o potwora z cieni, prawda?
Miłego dnia.
To nieistotne. Rzecz w tym, że błędy zostały popełnione.
- Błędy? - Tak.
Ludzie, którzy je popełnili,
którzy skrzywdzili twojego brata
i spowodowali śmierć panny Holland, już odeszli...
którzy skrzywdzili twojego brata
i spowodowali śmierć panny Holland, już odeszli...
Nadal chcesz to zrobić?
Puśćmy to laboratorium z dymem.
HAWKINS ŻEGNA ZAPRASZAMY PONOWNIE
Mew-mew, obiad! Gdzie jesteś?
Mew-mew!
- Cześć, Dusty! - Cześć, mamo.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Dart, musimy pogadać.
Chodzi o Willa.
Myślę...
Co, u licha?
Dart?
Chryste.
Napisy: Ewa Nowicka